หมีน้อยน่ารัก...คงจะมีรักจิงรออยู่ ที่ดินแดนใดสักแห่ง

วันก่อนเข้ามาอัพไดไปรอบนึงละ อัพจนเกือบจะเส็ดอยู่แล้ว

คอมมันก้อดันแฮงค์ ที่นั่งพิมพ์มาเลยหายไปหมดเลย

คราวนี้เลยขี้เกียจอัพไปอีกหลายวัน

แต่วันนี้รู้สึกว่าอารมณ์ดีเลยมานั่งอัพได อิอิ

จิงๆแล้วอยากจะเล่าเรื่องที่ไปสัมมนาเชียร์เมื่ออาทิตย์ก่อนลงในได 

แต่เหมือนเล่ารอบ 2 เลยม่ะเล่าดีก่า

เอาไว้ใครอยากรู้อะไรก้อถามเอาเองดีกว่า เอิ๊กๆๆๆๆ

แต่ที่สำคัญคือไปสัมมนาเชียร์ปีนี้สนุกมาก

หลังจากกลับมาจากสัมมนาเชียร์ชีวิตเราก้อกลับสู่ภาวะปกติ

เหงาๆเหมือนเดิม แต่ก้อมีอะไรบางอย่าง

ที่ทำให้เรารู้สึกดีๆ (คิดไปเองป่าวก้อม่ะรู้)

ช่วงนี้ก้อคุยแต่โทรศัพท์ทุกคืนเลย (รู้สึกดีมากๆ)

สิ่งที่ได้กลับมาจากสัมมนาเชียร์ก้อคือ

โดนจิกโดนกัดตลอดเวลา

บางทีเราก้อมานั่งคิดนะว่าทุกอย่างที่เราทำไป

มันทำให้ใครเดือดร้อนรึป่าว

เพราะจิงๆแล้วเรื่องโดนแซวเราก้อม่ะค่อยรู้สึกอะไรหรอก

เราเจอจนชินแล้ว แต่ที่โดนกัดนี่สิ มันน่าคิด

เราเองอาจเป็นคนคิดมากด้วย

แต่ทุกอย่างที่เราทำไปก้อไม้ได้ทำไปเพราะความสนุกนะ

ใครจะคิดยังไงเราคงไปห้ามไม่ได้

ก้อดูที่การกระทำเอาเองละกัน

ขี้เกียจที่จะไปตามอธิบายให้คนทุกคนเข้าใจ

เอาเป็นว่าใครจะคิดยังไงก้อตามใจ

คนที่รู้จักเราจิงๆเค้าคงเข้าใจเรา

สิ่งนึงที่อยากให้รับรู้ก้อคือ ทุกอย่างที่ทำไปเพราะรู้สึกดี รู้สึกแบบนั้นจิงๆ

Saturday13 เราไปที่มหาลัยมาเค้ามี Boomน้องกัน เราก้อไปดู ตามประสาคนที่มันว่างงาน อิอิ หนุกหนานกันไป ฝนตกด้วยนะ แต่ปีนี้บรรยากาศการ Boom น้องเงียบเหงากว่าทุกๆปีที่ผ่านมา

กลางคืนก้อไปโซเทล หนุกหนานเหมือนเดิม เพื่อนๆไปกันเยอะเลย น้องๆก้อไปกันมากมาย คนที่ไม่ได้ไปก้อนะ พลาดอย่างแรงงงงงงง

ขอบคุณ:

คนๆนั้นที่เข้าใจเราในเวลาที่เราต้องการ

 คนๆนั้นที่เตือนสติเราเวลาที่เราสับสน

เพื่อนบางคนที่รับฟังเราในเวลาที่เราอยากระบาย

ทุกๆคนที่เข้ามาทำให้ทุกเวลามีสีสัน

by..หมีน้อย